1460 – spór plebana Kazimierza (Dolnego) a opactwem świętokrzyskim o dziesięciny z Wolic i Głuska → Głusko. 1463 – układ między klasztorem świętokrzyski a plebanem Wilkowa o dziesięciny z Głuska, Wolicy. 1464 – sąd komisaryczny przysądza klasztorowi dziesięciny z wyżej wymienionych wsi. 1470–80 – z 7 łanów kmiecych, 1 karczmy z rolą i od 2 zagrodników z rolą dziesięcina snopowa wartości do 7 grzywien dowożą klasztorowi świętokrzyskiemu, z folwarku zaś dziesięcina należy do plebana Opola (Długosz L.B. II 545; III 252-3). 1492 – Fryderyk Jagiellończyk biskup elekt krakowski potwierdza przynależność do klasztoru świętokrzyskiego dziesięciny między innymi z Wolicy. 1529 – dziesięcina snopowa wartości 4 grzywien należy do stołu konwentu świętokrzyskiego, z ról sołtysa i 1 kmiecia dziesięcina snopowa wartości 1 grzywny pobiera prepozyt wąwolnicki. 1622 – Barbara z Leszna Słupecka, wdowa po Szczęsnym Słupeckim, kasztelanie lubelskim, zobowiązała się płacić klasztorowi świętokrzyskiemu 60 zł rocznie za dziesięciny z wsi Kowala, Wola Kowalska, Wolica [?], Wrzelów i Szczekarków. – 1622, 1627 – proces klasztoru świętokrzyskiego o dziesięciny z Głuska, Wolicy i Wilkowa. – Głuscy od 10 lat nie oddają opactwu dziesięcin z Głuska i Wolicy. 1725 – spór klasztoru świętokrzyskiego z Kazimierzem i Michałem Grajewskimi o dziesięciny z