Został wybrany przez Richarda Mullocka, organizującego w 1881 roku pierwszy międzynarodowy mecz Walijczyków, na kapitana drużyny. Odmówił jednak udziału w tym przedsięwzięciu, gdyż uważał, że zespół ten nie będzie w pełni reprezentował kraju, pozostawiając tę rolę Jamesowi Bevanowi. Swój debiut w walijskiej reprezentacji zaliczył zatem rok później w meczu przeciw Irlandii, gdzie jego dwa celne kopy dały Walijczykom pierwsze w historii zwycięstwo. Rozegrał następnie cztery spotkania w Home Nations Championship w edycjach 1883 i 1884. Ogółem w latach 1882–1884 wystąpił w pięciu meczach kadry zdobywając cztery gole, w trzech pierwszych pełniąc rolę kapitana.
Kiedy nie grał, nie stronił od sędziowania i w Home Nations Championship 1885 był arbitrem jednego z meczów. W marcu 1881 roku na spotkaniu zakładającym Welsh Rugby Football Union został wybrany jednym z jego wiceprezesów. W 1885 roku został natomiast wybrany prezesem Llandovery RFC.
Był również cenionym krykiecistą, członkiem Marylebone Cricket Club, raz został wybrany do reprezentacji Anglii, jednak nie stawił się na mecz. Związany był również z South Wales Cricket Club oraz zespołem reprezentującym hrabstwo Carmarthenshire, dla którego grał jeszcze w 1909 roku.