Do 1920 mieszkali tu: Ida Wolf z domu Briske z dziećmi (wdowa po Sigismundzie Wolfie – bankierze i radcy komercyjnym), Gustav Wolf oraz Elsbeth Jafeé z domu Werther (wdowa po tragicznie zmarłym profesorze Maksie Jaffé – głównym chirurgu szpitala żydowskiego i miejskiego).
Kamienica została ofiarowana Uniwersytetowi Poznańskiemu przez wdowę po Janie Chądzyńskim, lekarkę Julię z Paryża. Przed II wojną światową pełniła rolę żeńskiego domu studenckiego jako Dom Akademicki imienia Dr. Jana Chądzyńskiego (w 1933 budynek był zarządzany przez Organizację Studentek Uniwersytetu Poznańskiego – w kamienicy mieszkały 82 studentki i portier).
Opis Kamienica zlokalizowana jest na działce o powierzchni 752 m². Budynek ma 1572 m² powierzchni. Ma cztery piętra oraz piwnicę. Od frontu posiada cztery balkony.
W latach użytkowania budynku przez UAM, wyposażony był on w instalacje: elektryczną, wodną, kanalizacyjną, centralnego ogrzewania, telefoniczną, komputerową i wentylację grawitacyjną. Na każdej kondygnacji zlokalizowane było pomieszczenia sanitarne, włączone do jednego pionu wodno-kanalizacyjnego. W budynku znajdowało się 14 sal dydaktycznych średnio na 30 osób, jedna sala na 40 osób i dwie sale komputerowe, zajmujące łącznie powierzchnię 440 m².