Po powrocie do Japonii kontynuował wędrowne życie przez następne dwadzieścia pięć lat. Przebywał głównie w południowo-zachodniej części Japonii w okolicach Bizen i Bitchū w rejonie Okayama i Bingo w rejonie Hirosimy. Czasami przechodził także przez rodzinną Mimasakę. Jako mnich-poeta uwielbiał proste życie w wiejskich klasztorach i świątyniach. Przez trzy lata (około 1352 roku) przebywał Tōzen-in w Mino (prefektura Gifu), następnie udał się do Shizuoki i Kai w prefekturze Yamanashi. Idąc na zachód dotarł w okolice Ōmi w prefekturze Shiga). Tam miejscowy pan (jap, shugo) Sasaki Ujiyori (1326–1370) wybudował dla niego klasztor Eigen (永源寺) w 1361 roku. Jakushitsu nie był zbyt zadowolony, że musi porzucić styl życia, który tak lubił, jednak wkrótce przekonał się jak było to ważne dla innych ludzi. Już pierwszego roku po objęciu stanowiska opata przez klasztor przewinęło się ponad dwa tysiące gości. W 1366 roku przekazał prowadzenie klasztoru swojemu uczniowi Mitenowi Eishaku. Już wcześniej odrzucił oferty prowadzenia dwóch czołowych klasztorów gozan Tenryū w Kioto i Kenchō w Kamakurze. Odrzucił także jeszcze wcześniejsze propozycje stanowiska opata w dwóch małych klasztorach Chōshō w Kamakurze i Manju w dystrykcie Bungo w prefekturze ŌtaHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str.