Jakushitsu Genkō (ur. 23 czerwca 1290, zm. 25 września 1367; jap. 寂室元光) – japoński mistrz zen szkoły rinzai, asceta, poeta i flecista.
Życiorys Pochodził z Mimasaki w regionie Okayama. Od strony ojca spokrewniony był z rodem Fujiwara. W dzieciństwie był bardzo ruchliwy, a przy tym inteligentny i pojętny o raczej delikatnej osobowości. W wieku 12 lat rodzice posłali go do klasztoru Tōfuku w Kioto, aby usługiwał mnichom i zdobył wykształcenie. Chociaż pobyt w klasztorze rozpoczął tylko jako uczeń, to po jakimś czasie, po spotkaniu w drodze do domu głęboko uduchowionego mnicha zen, zrozumiał, że erudycja i znajomość sutr nie wystarczają. Postanowił zostać mnichemHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 203, 204.
Zaprzyjaźniony mnich, który był również rozczarowany akademickim życiem w Tōfuku-ji, powiedział mu o mistrzu zen Yakuō Tokkenie (約翁德儉, 1245–1320), uczniu mistrza chan Lanxi Daolonga. Yakuō był wówczas opatem małego klasztoru w Kamakurze założonego jeszcze przez Mistrza LanxiMógł to być Jōraku-ji lub Zenkō-ji. Obaj wyruszyli do Kamakury w 1305 roku i zostali przyjęciu jako uczniowie mistrza. W 1306 roku Yakuō został wyznaczony na opata Kennin-ji w Kioto i Jakushitsu towarzyszył mu w przenosinach. Praktykował pod kierunkiem mistrza i opiekował się nim, gdy ten ciężko zachorował.