Edward Szabelski (ur. 13 października 1898 w Radoryżu, zm. 19 listopada lub 6 sierpniaSz. Datner, 1964: Zbrodnie Wehrmachtu na jeńcach wojennych armii regularnych w II wojnie światowej. Wyd. MON, strona 359. 1942 w Dachau) – polski duchowny katolicki, kapelan Wojska Polskiego. thumb|Ryngraf wykonany przez polskich jeńców Oflagu II B i przekazany ks. kpt. Edwardowi Szabelskiemu w przededniu deportacji do obozu koncentracyjnego. Po jego śmierci w KL Dachau odesłano go rodzinie
Życiorys
Wychował się w rodzinie organistów. Jego ojcem był Franciszek Szabelski (1869–1935) organista w kościele św. Jana Chrzciciela w Sadownem. Jego brat Bolesław Szabelski był kompozytorem. W 1926 przyjął święcenia kapłańskie i rozpoczął pracę w diecezji lubelskiej.
12 czerwca 1934 Prezydent RP przeniósł go z pospolitego ruszenia do rezerwy duchowieństwa wojskowego z równoczesnym mianowaniem kapelanem rezerwy w duchowieństwie wojskowym wyznania rzymskokatolickiego i starszeństwem z dniem 1 lipca 1934, lokata 3., a minister spraw wojskowych powołał do służby czynnej i wyznaczył na stanowisko administratora parafii wojskowej LidaStanisław Podlewski, „Wierni Bogu i Ojczyźnie”, wyd. Novum 1985.. Z dniem 15 maja 1937 został przemianowany na kapelana służby stałej z tym samym starszeństwem i 2. lokatą.