Wróciwszy w lipcu 1945, wstąpił do PPR (później w PZPR) i do 1950 pracował w Komitecie Łódzkim PPR/PZPR na stanowisku kierownika Wydziału Ekonomicznego, po czym rozpoczął karierę w polskiej dyplomacjiBarbara Wachowska: Strajki włókniarzy łódzkich, 1923-1938. Łódź 1962. s. 28-33Paweł Korzec: Studia i materiały do dziejów Łodzi i okręgu łódzkiego. Łódź 1962. s. 100.
Początkowo pracował trzy miesiące na stanowisku I sekretarza ambasady w Rzymie, później jako zastępca ambasadora, kiedy Jan Druto został wysłany dwa miesiące do Nowego Jorku. Od 29 września 1953 do 21 listopada 1956 pełnił funkcję Posła Nadzwyczajnego i Ministra Pełnomocnego PRL w Rio de Janeiro w BrazyliiStosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Ameryka Północna i Południowa 1918-2007. Warszawa: Askon, 2007. s. 29. 23 listopada 1954 doprowadził do podpisania polsko-brazylijskiej umowy handlowejStosunki dyplomatyczne Polski 1944-1981 r. Informator. Tom III. Ameryka (1944-1978). Warszawa: PWN, 1979. s. 23-24. Po powrocie z misji dyplomatycznej pracował w łódzkim przemyśle włókienniczym, a następnie przeszedł na emeryturę. Pochowany na cmentarzu Doły.