Po wybuchu II wojny światowej, z powodu odmowy pracy pod okupacyjnym nadzorem, został aresztowany przez gestapo i przetrzymywany w więzieniach w Tarnowie i Wiśniczu. Od 20 czerwca 1940 był więziony w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau (nr więzienny 1000), gdzie przebywał do połowy czerwca 1943. Następnie został zwolniony i przymusowo przekazany do Centralnego Biura Budowlanego w obozie, w którym był zatrudniony do końca 1944, później wywieziony na roboty do Niemiec, najpierw do Wrocławia i Łambinowic.
W marcu 1945 powrócił do Polski i zamieszkał w Gliwicach, gdzie początkowo pracował w biurze projektowym. Od 1952 był związany z Instytutem Inżynierii i Aparatury Chemicznej Politechniki Śląskiej, równolegle od 1953 pełnił funkcję kierowniczą w Centralnym Zarządzie Chemicznym, który w późniejszym czasie zmieniono na Zjednoczenie Syntezy Chemicznej. W 1963 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, trzy lata później zrezygnował z pracy w Zjednoczeniu i całkowicie poświęcił się pracy naukowej i dydaktycznej. W 1975 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego, rok później przeszedł w stan spoczynku.