Popierał serbski ruch niepodległościowy, był autorem memoriału skierowanego do cara, w którym prosił o pomoc w utworzeniu Księstwa Serbskiego, rządzonego przez prawosławnego monarchę. Równocześnie negatywnie odniósł się do działalności Vuka Karadžicia i Dositeja Obradovicia. Był przekonany, że idee oświeceniowe mogą jedynie zaszkodzić Serbskiemu Kościołowi Prawosławnemu. Sam pisał liczne dzieła o charakterze historycznym, propagując wśród Serbów heroiczną wersję historii średniowiecznej prawosławnej SerbiiH. Wereszycki, Pod berłem Habsburgów. Zagadnienia narodowościowe, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1975, s. 84-85.. Jego prace były znane zarówno w szkołach duchownych w metropolii karłowickiej, jak i na terenach Imperium Osmańskiego zamieszkiwanych przez Serbów.
Na urzędzie pozostawał do śmierci. Został pochowany w katedralnym soborze św. Mikołaja w Sremskich Karlovcach obok metropolity Pawła. Był najdłużej urzędującym ordynariuszem serbskiej metropolii karłowickiej.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1757 Kategoria:Zmarli w 1836 Kategoria:Metropolici i patriarchowie karłowiccy Kategoria:Biskupi budzińscy Kategoria:Zakonnicy monasteru Krušedol