Po wkroczeniu Armii Czerwonej do Lwowa 22 września 1939 jeden z oddziałów zajął elektrownię i wydał rozkaz jej uruchomienia w ciągu kilku godzin, zaś Stanisław Kozłowski odpowiedział, że jest to niemożliwe, po czym został zastrzelony na terenie elektrowni.
Był żonaty ze Stefanią, która podczas wojny została deportowana w głąb ZSRR, zmarła w Londynie 24 czerwca 1981 w wieku 88 lat.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (4 listopada 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937) „za zasługi na polu pracy zawodowej”. Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1931) „za zasługi na polu pracy zawodowej”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Szkoły Politechnicznej we Lwowie Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy i obywatele polscy straceni przez Armię Czerwoną w 1939 Kategoria:Polscy inżynierowie mechanicy Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Urzędnicy administracji kolejowej II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1939