główną z nich przeprowadził biskup Skevington (1509–1534), który zbudował obecnie istniejącą nawę i dzwonnicę zachodnią. Przed 1721 rokiem zbudowano kapitularz i zakrystię. W 1824 roku rozpoczęto pełną restaurację katedry pod kierunkiem Johna Halla of Bangor; przebudowę wnętrza nadzorował John Foster. W 1857 roku prezbiterium ponownie zadaszył Henry Kennedy. W latach 1868–1880 prace restauracyjne kontynuował George Gilbert Scott; objęły one zwłaszcza wschodnią część katedry, w tym przebudowę skrzyżowania naw. Architekt zaprojektował wówczas wysoką wieżę na skrzyżowaniu naw, ale ze względu na słabość fundamentów i braku funduszy na ich wzmocnienie projektu nie udało się zrealizować. Aktualnie istniejąca wieża pochodzi z lat 1966–1967 i jest dziełem Albana Caroe. W 1987 roku rozpoczęto obszerną restaurację ścian zewnętrznych katedry oraz jej dachu.
Muzyka w katedrze Chór katedralny Chór katedralny składa się z chóru chłopięcego, dziewczęcego i tzw. Lay Clerks, w skład którego wchodzą studenci z miejscowego uniwersytetu.
Organy Pierwsze organy zbudował w 1779 roku Samuel Green. W 1973 roku nowe organy zbudował William Hill. Kilkakrotnie przebudowywane (1929, 1935, 1954) i restaurowane (2008) stanowią obecnie największe organy piszczałkowe w Walii. Mają 75 głosów podzielonych na 4 manuały i pedał.
Przypisy
Kategoria:Anglikańskie katedry w Walii Kategoria:Bangor (Walia) Kategoria:Zabytki Walii