Po ukończeniu studiów pracował w Muzeum Śląskim w Katowicach w latach 1936-1937 gdzie był zatrudniony jako kontraktowy adiunkt administracyjny. W 1937 roku przeszedł do Śląskiej Biblioteki Publicznej im. Józefa Piłsudskiego w Katowicach, na stanowisko kontraktowego asystenta bibliotecznego. Po wybuchu wojny ukrywał się przez pewien czas. W maju 1940 roku podjął pracę w fabryce obuwia „Bata” w Chełmku, a później w innych firmach na terenie Chrzanowa. Władze oświatowe po wyzwoleniu powierzyły mu zarząd nad Domem Oświatowym Towarzystwa Czytelni Ludowych w Katowicach, gdzie miała siedzibę Śląska Biblioteka Publiczna. W Bibliotece zajął się także zabezpieczeniem pozostawionych zbiorów poniemieckich. Tą samą działalność prowadził również w latach 1947-1963, kiedy był kierownikiem Zbiornicy Księgozbiorów Zabezpieczonych w Katowicach.
Prowadził własne prace badawcze, doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1949 roku.