3 listopada 1847 awansowano go na pozycję administratora parafii w Łubowicach. 15 listopada 1853 został administratorem parafii w Skorogoszczy. Od 26 września 1865 był administratorem parafii w Jemielnicy. 18 września 1869 został awansowany na proboszcza Jemielnicy.
Dzięki zaangażowaniu Gratzy w październiku 1872 roku na łono Kościoła rzymskokatolickiego powróciły starokatolickie miejscowości Zawada Książęca, Łęg i Ciechowice, które od listopada 1871 były pod wpływem charyzmatycznego kaznodziei starokatolickiego Pawła Kamińskiego. Gratza działał z upoważnienia księcia-biskupa wrocławskiego Heinricha Förstera.
Kariera polityczna Po raz pierwszy Gratza zaangażował się w politykę bezskutecznie kandydując 12 lutego 1867 do Parlamentu Ustawodawczego (niem. Konstituierender Reichstag) Związku Północnoniemieckiego z okręgu Strzelce Wielkie-Koźle z ramienia Klerykałów.
Po zjednoczeniu Niemiec w 1871 Gratza wraz z hrabią Franzem von Ballestremem zaangażował się w tworzenie regionalnych struktur Niemieckiej Partii Centrum na Górnym Śląsku.