Obecny kościół wykazuje wiele stylistycznych powiązań z kościołami w Herefordshire. Wschodnia część obecnego budynku pochodzi z około 1230 roku, nawa główna z końca XIII, a nawy boczne z początku XIV wieku. Kaplicę Harvarda zbudowano XIV wieku.
Pod koniec XV i na początku XVI wieku kościół klasztorny stał się miejscem pielgrzymek w dużej mierze ze względu na imponujące, pozłacane lektorium, oddzielające nawę od prezbiterium, zdemontowane po nastaniu reformacji. Nie zachowały się opisy precyzyjnej konstrukcji lektorium, a jedynie kilka szkiców na podstawie poezji walijskiej z tamtego okresu, dających pogląd na przypuszczalny jego wygląd. O jego skali i rozmiarach dają pogląd zachowane na zakończeniu nawy powyżej ambony i na przeciwległej ścianie ślady wrót dających dostęp do górnej części lektorium oraz kamienne konsole służące do podtrzymywania jego konstrukcji nośnej.
Okres poreformacyjny W 1538 roku, w wyniku administracyjnego procesu rozwiązywania klasztorów (Dissolution of the Monasteries), opactwo benedyktyńskie Brecon przestało istnieć, a dotychczasowy kościół klasztorny stał się kościołem parafialnym, służącym lokalnej społeczności.