W latach 1977–1987 oddelegowany był do pracy partyjnej. Od 1979 roku pełnił funkcję szefa Wydziału Kultury Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Białorusi. W latach 1980–1985 był deputowanym do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR X kadencji. Od 1987 roku pracował jako prorektor Akademii Nauk Społecznych przy KC KPZR. W latach 1990–1991 pełnił funkcję sekretarza i członka Biura Politycznego Komitetu Centralnego .

Działalność w niepodległej Białorusi Po rozpadzie ZSRR i zakazie działalności KPZR Iwan Antanowicz wrócił na Białoruś. W latach 1993–1995 pracował jako dyrektor . Wchodził w skład gremium kierowniczego białorusko-amerykańskiej spółki Międzynarodowa Izba Informacyjna. W czasie kampanii wyborczej poprzedzającej wybory prezydenckie w 1994 roku był aktywnym członkiem sztabu premiera Wiaczasłaua Kiebicza i występował przeciwko jego kontrkandydatowi Alaksandrowi Łukaszence. 7 czerwca 1994 roku w czasie audycji w białoruskim radiu oskarżył Łukaszenkę o nacjonalizm, argumentując, że ten rzekomo wystąpił kiedyś w języku białoruskim. Zdaniem politologa Andreja Lachowicza tego rodzaju ataki medialne były mało profesjonalne i przynosiły skutek odwrotny od zamierzonego.