W 1946 ukarany dwutygodniowym aresztem domowym i przeniesieniem na inny teren za niedostarczenie opieki lekarskiej rannemu, który wskutek tego zmarł.
4 kwietnia 1946 przekazany do dyspozycji kierownika Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego we Wrocławiu, następnie mianowany szefem PUBP w Kłodzku. Od lutego 1948 inspektor w kierownictwie WUBP we Wrocławiu, od 15 września 1949 p.o. naczelnika Wydziału V w tym urzędzie. Od 6 lutego 1950 do 5 kwietnia 1951 zastępca szefa WUBP we Wrocławiu. Zawieszony w czynnościach służbowych i 30 czerwca 1951 zwolniony z UB za zatajenie faktu skazania i uwięzienia w ZSRR.
Ponownie przyjęty do służby w bezpiece 15 września 1956, został starszym inspektorem w kierownictwie Departamentu III KdsBP. Od 8 grudnia 1956 dyrektor Biura ds. Przeszkolenia i Zatrudnienia MSW, 1 lutego 1958 został kierownikiem Samodzielnej Sekcji Mobilizacyjno-Ewidencyjnej Departamentu Kadr i Szkolenia MSW, od 1 sierpnia 1958 starszy inspektor tej sekcji, od 1 marca 1959 naczelnik Wydziału VI Ewidencyjno-Wojskowego Departamentu Kadr i Szkolenia. 1 września 1959 – 10 lutego 1962 II zastępca komendanta wojewódzkiego MO w Warszawie ds. SB.