1914), wzorowany na kroju weneckiego typografa Nicolasa Jensona z 1469 r. Bembo (Monotype, Londyn, 1929), oparty na kroju Francesca Griffa z 1499 r. Garamond (trzeci) (, San Francisco, 1988), wzorowany na kroju C. Garamonda z ok. 1540 r.R. Bringhurst, op. cit.
Twórcami antykw renesansowych byli m.in.: Claude Garamond, Robert Granjon, Francesco Griffo, Nicolas Jenson, Aldus Manutius, Christophe Plantin, Geoffroy ToryTyczkowski K., Lettera Magica, Łódź 2005, s. 22..
Cechy Swoimi kształtami omawiane antykwy nawiązują do estetyki renesansowej, a więc cechują się m.in. harmonią i lekkimi formami. Zawsze są dwuelementowe (o zrównoważonych proporcjach elementów cienkich i grubych) i posiadają szeryfy, zazwyczaj klinowe, a w małych literach ukośne. Dukt wyróżnia się cieniowaniem – lewoskośna oś litery wzorowana na ruchu narzędzia pisarskiego. Wczesnorenesansowe antykwy charakteryzują: wystające szeryfy w majuskule (np.