W czasie wojny obronnej 1939 roku był wojskowym prokuratorem okręgowym w Przemyślu. Ukrył klubowe pamiątki, dzięki czemu przetrwały wojnę. Po zakończeniu walk przedostał się do Rumunii. Następnie wyjechał do Francji. Jako podpułkownik był od 1 marca 1940 roku szefem Sądu Polowego nr 3 przy 2 Dywizji Strzelców Pieszych. 21 maja 1940 roku został przeniesiony do Sądu Polowego nr 1 i w jego składzie wziął udział w kampanii francuskiej.
Zdołał przedostać się do Wielkiej Brytanii. Był szefem 1 Sądu Polowego 1 Dywizji Grenadierów. 2 czerwca 1943 roku został przeniesiony na stanowisko szefa 8 Sądu Polowego 1 Dywizji Pancernej. Awansował na pułkownika. Był prokuratorem, a pod koniec wojny sędzią Najwyższego Sądu Wojskowego w Londynie.
W 1946 roku powrócił do Polski. Był działaczem Polonii Przemyśl. Zorganizował i pracował w Zespole Adwokackim nr 1 w Przemyślu. W 1969 roku przeszedł na emeryturę. Zmarł 26 października 1975 roku w Przemyślu i został pochowany na cmentarzu Głównym (kwatera RII-1-4).
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych (1921) Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
Przypisy
Bibliografia