Po ogłoszeniu wyroku Sądu Najwyższego i ukrywaniu się w stanie wojennym powrócił do domu po amnestii w lipcu 1983 bez podpisania jakiejkolwiek „lojalki”, jednak miał problemy ze znalezieniem pracy z powodu nałożenia na niego tzw. „wilczego biletu”. Od 1989 Przewodniczący Komitetu Międzyzakładowego „Solidarność” w Kamieniu Pomorskim, a następnie Przewodniczący Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” w Kamieniu Pomorskim od 1989 do maja 1990.
Działalność publiczna w III RP Nieformalnie związany z UPR od 1990 z powodu zapisu w statucie, że członkowie UPR nie mogą piastować funkcji wykonawczych w administracji samorządowej i rządowej, po zmianie statutu partii w 1993 został jej formalnym członkiem, którym był do 2002, w tym czasie był członkiem Rady Sygnatariuszów i Konwentyklu. W 2014 złożył deklarację członkowską KNP.
Burmistrz Kamienia Pomorskiego W maju 1990 został burmistrzem Kamienia Pomorskiego, którego budżet w tym czasie był w bardzo złym stanie, a zadłużenie miasta wynosiło 40% planowanego budżetu. W trakcie swojego urzędowania dążył do stworzenia tzw.