Historia INTF datuje rękopis na IV wiek. Pasquale Orsini, włoski paleograf, datuje go na drugą połowę IV wieku. Don Barker, profesor z Macquarie University w Sydney, argumentował za wcześniejszym datowaniem fragmentu i twierdził, że jest współczesny dla , oraz Kodeksu 0232. Wszystkie cztery powinny być datowane albo na koniec II wieku, albo na koniec IV wieku.

Rękopis znaleziony został w Oksyrynchos na przełomie XIX i XX wiekuCodex 0206 (GA) LDAB, przez Grenfella i Hunta, którzy w 1915 wydali jego tekst. Odkrywcy przekazali rękopis dla United Theological Seminary w Dayton, ze względu na finansowanie wykopaliskowych prac w Oksyrynchos.

Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Ernst von Dobschütz w 1933 roku, oznaczając go przy pomocy siglum 0206.

Barker zauważył, że liczba stron została źle odczytana przez Grenfella, wydawcę kodeksu, i nie jest to 229, lecz 829 (albo 819). To oznacza, że skryba zapisał ponad 800 stron tekstu zanim rozpoczął pracę nad 1. Listem Piotra. Nawet uwzględniając wyjątkowo wielkie litery oraz stosunkowo mały