Przy kolejnym pobycie w Edo, został serdecznie powitany przez Munana, który pokładał w uczniu wielkie nadzieje i wiedział w nim swojego spadkobiercę. Ponieważ w tym czasie ukończono właśnie budowę klasztoru Tōhoku i na stanowisko opata założyciela zaproszono Munana, który jednak odmówił rekomendując na to stanowisko Etana. Etan opuścił wtedy Edo i udał się do domu w Shimano; powrócił, gdy opatem został jeden z uczniów mistrza Gudō Tōshoku. Aby jego oświecenie dojrzało praktykował dalej u mistrza Munana. Otrzymał potwierdzenie oświecenia. Miał wtedy 20 lat. Munan wręczył my stary manuskrypt, który otrzymał od swojego nauczyciela Gudō, a ten znów od swojego mistrza itd. "To jest bardzo ważny tekst i wręczam go tobie". Etan powiedział: "Jeśli jest tak ważny, to lepiej ty go trzymaj" i oddał rękopis mistrzowi. Munan ponownie wręczył mu tekst mówiąc: "Chcę żebyś miał dowód, że jesteś moim spadkobiercą". Etan powiedział: "Kiedy otrzymywałem twoje nauki nie używałeś zapisanego tekstu, nie potrzebuję go więc teraz". Munan odparł kładąc tekst na kolanach Etana: "To prawda. Ale dokument ten był przekazywany od nauczyciela do ucznia przez siedem pokoleń, więc przyjmij go jako symbol tego, że jesteś spadkobiercą tych nauk". Etan wziął tekst i rzucił go na węgle w piecu. "Co ty robisz!" krzyknął rozłoszczony Munan.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dōkyō Etan · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.