W systemie nauczania szkoły rinzai najpierw stosowano susokkan, czyli liczenie oddechów, w celu osiągnięcia pewnego stopnia koncentracji. Następnym etapem było skupienie się na oddychaniu bez liczenia oddechów. Gdy nauczyciel uważał, że uczeń jest gotowy, przypisywał mu jakiś kōan. Gudō przeznaczył dla Munana wers z wiersza Huinenga "od samego początku nic nie istnieje".
Jednak przed ukończeniem treningu zen Munan musiał udać się do Sekigahary, aby podjąć obowiązki w zajeździe. Za każdym razem, gdy mistrz był w tej okolicy odwiedzał chłopca i sprawdzał jego postępy. Tak minęło kilka dekad. Chłopiec dorósł, ożenił się, odziedziczył interes i całkowicie odszedł od praktyki zen rozwijając swoje zainteresowania w kierunku picia sake i hazardu.
Około 1656 roku Gudō po raz kolejny odwiedził dom swojego byłego ucznia i dowiedział się od żony, że mąż po alkoholu robi się agresywny i lepiej rodzinie byłoby bez niego. Gudō powiedział, że zaczeka na powrót męża. Poprosił o butelkę sake i dwie czarki i czekał na jego powrót siedząc w medytacji. Gdy Munan wszedł pijany do domu Gudō zaproponował mu wspólne picie w wyniku którego Munan zasnął na podłodze. Rankiem, gdy się obudził, zobaczył swojego nauczyciela siedzącego w medytacji. "Obudziłeś się, a więc mogę już powrócić do stolicy" - powiedział Gudō.