Juliusz Kulesza (1864-1887).
Z dawnego kościółka zachowały się cenne zabytki: figury Symeona i Anny z XVIII w. – obecnie ulokowane są w głównym ołtarzu. Z tego wieku zachowała się też rzeźba Jezusa Ukrzyżowanego i pacyfikał oraz monstrancja.
Do końca XVIII w. cmentarz parafialny był przy kościele. Pozostały po nim tylko dwa groby: ks. Adama Cichowskiego i ks. Aleksandra Raczkowskiego, który mając piękny charakter pisma bardzo ładnie prowadził biuro.
Salkę parafialną wybudował w 1905 r. ks. Wojciech Szydziński. On też ufundował dwa witraże w prezbiterium: św. Wojciecha i św. Stanisława. Jako pierwszy proboszcz polecił, by go nie chowano przy kościele, lecz na cmentarzu parafialnym.
Dnia 25.06.1959 r. odłączono od parafii wieś Węgierki, ustanawiając tam oddzielną parafię.
Na miejscu obecnego parkingu, między kościołem a plebanią, była stara plebania. Podstawowym budulcem tego obiektu była glina. Wybudowano ją w roku 1744.
W 1972 r. ks. Kazimierz Zachman zbudował podstawową część nowej plebanii, a budowę dokończył ks. Ryszard Woźniak.