Unikając niewoli powrócił do Gniezna na początku października 1939 roku, gdzie jako biuralista pracował w cukrowni w latach 1939–1942 i włączając się do pracy konspiracyjnej. Z inspiracji F. Pawelli i T. Janowskiego na początku 1940 roku rozpoczął w Gnieźnie organizację sztabu Związku Walki Zbrojnej oraz nawiązał w Żninie i Mogilnie kontakty z działaczami niepodległościowymi. Rudolf Ostrihansky w obejmującym Gnieźnieńskie, Żnińskie i Mogileńskie w połowie kwietnia 1940 roku powierzył Franciszkowi Tacie w Inspektoracie Rejonowym nr 5 „Wojciechów” funkcję inspektora rejonowego ZWZ. W końcu 1940 roku inspektorat gnieźnieński dzięki jego ofiarnej pracy organizacyjnej grupował 200 żołnierzy i oficerów. Tata związał również konspirację Szarych Szeregów z ZWZ, a następnie w Gnieźnie z pewnym powodzeniem rozpoczął akcję podporządkowania Tajnej Organizacji Narodowej ZWZ. 30 kwietnia 1942 roku dzięki postępom w pracy organizacyjnej otrzymał awans do stopnia porucznika służby stałej. W Poznańskim Okręgu ZWZ był od stycznia 1942 roku organizatorem najbardziej rozbudowanej sieci walki czynnej – Związku Odwetu. Na kolei i w wojskowych stadninach koni kierował w lutym 1942 roku pierwszymi akcjami dywersyjno-sabotażowymi. Aresztowany przez gestapo 20 lipca 1942 roku i skazany na karę śmierci po śledztwie w Inowrocławiu i Poznaniu.