Historia Przed rozpoczęciem krucjaty liwońskiej zamek Ērgļi leżał na obszarze księstwa Jersika, w pobliżu granicy z księstwem Koknese. Znajduje się przy prawym brzegu rzeki Ogre. W przeszłości należał do plemiona Łatgalów. Od 1211 r. należał do Zakonu kawalerów mieczowych, a następnie do archidiecezji ryskiej. W 1334 r. jego właścicielem stał się wasal archidiecezji ryskiej Engelbert Tyzenhauzen, który w 1355 r. wybudował tu drewniany kościół katolicki. W 1391 r. Tyzenhauzowie wybudowali tu nowy zamek, z którego do dzisiaj przetrwała wieża o wysokości 17 m i kamienne mury. Po zakończeniu wojen inflanckich Erlaa znalazła się w granicach Rzeczypospolitej, a tutejszy zamek stał się siedzibą starostwa. W 1598 r. zamek wrócił do rąk Tyzenhauzów, którzy podczas wojen polsko-szwedzkich (1600-1629) walczyli po stronie szwedzkiej.
W 1630 r. po zakończeniu wojen polsko-szwedzkich miejscowość znalazła się w granicach Szwecji, a następnie Rosji (po zakończeniu III wojny północnej (1700-1721)). W 1731 r. otwarta została tu szkoła. W 1863 r. urodził się tu Rūdolfs Blaumanis.