W listopadzie 1948 został zawieszony w prawach członka partii i odwołano go z jej władz. Od 1950 księgowy-bilansista w gdańskiej filii Szkoły Głównej Handlowej. W okresie 1950–1951 był naczelnikiem Wydziału Administracyjnego Przemysłowego Zjednoczenia Budowlanego w Gdańsku, a w latach 1951–1953 zastępcą dyrektora Ekspozytury Wojewódzkiej Domu Książki w Gdańsku. Po październiku 1956 został zrehabilitowany w prawach członka Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1956–1958 zasiadał w Komisji Rehabilitacyjnej Komitetu Wojewódzkiego PZPR, a od 26 listopada 1956 do 10 listopada 1960 pełnił funkcję przewodniczącego prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku. W latach 1957–1962 był członkiem egzekutywy KW PZPR, w okresie 1960–1966 dyrektorem Morskiego Instytutu Rybackiego w Gdyni, a w latach 1966–1970 radcą ds. rybołówstwa w Ambasadzie PRL w Berlinie. W 1961 uzyskał mandat posła na Sejm PRL w okręgu Tczew.