190..
Podczas agonu roku 438 p.n.e., w którym zwyciężył Sofokles, Eurypides zajął ze swoimi dramatami drugie miejsce.
Mit o Alkestis i Admecie
Wątek mityczny, wokół którego zbudowano fabułę, jest stosunkowo mało znany, a dramat Eurypidesa stanowi w zasadzie jego najpełniejszy przekaz. Opowieść mogła powstać w wyniku połączenia dwóch wątków baśniowych (Tesalia z nich słynęła), o powodowanej miłością ofierze z życia i pojedynku ze śmiercią.
Historia rozpoczyna się od sporu, jaki rozgorzał pomiędzy Zeusem a Apollem o śmierć jego syna Asklepiosa. Bóg medycyny zginął, ponieważ tak udoskonalił sztukę lekarską, że zaczął wskrzeszać zmarłych. Zrozpaczony i pałający chęcią zemsty Apollo, nie mogąc wystąpić przeciwko najpotężniejszemu z bogów, w odwecie za śmierć syna zabił cyklopy, wykuwające pioruny, od których zginął Asklepios. Za ten czyn Zeus wyznaczył Apollowi karę, jaką była roczna niewola na dworze tesalskiego władcy Feraj Admeta.
Pomiędzy królem a bogiem zawiązała się jednak przyjaźń. W zamian za dobre traktowanie wdzięczny Apollo, dowiedziawszy się, że Admetowi grozi rychła śmierć, wyjednał od upojonych winem bogiń losu Mojr, możliwość wykupu przyjaciela z rąk Tanatosa (boga śmierci).