19 września 1939 pod Witkowicami dostał się do niewoli, początkowo przebywał w Oflagu XI A Osterode, w lipcu 1940 przewieziono go do Oflagu IIB w Arnswalde, a po miesiącu do Oflagu IIC Woldenberg, gdzie brał udział w akcjach oświatowych.

30 stycznia 1945 uwolniony przez Armię Czerwoną, powrócił do Dąbcza, gdzie został kierownikiem Nadleśnictwa Państwowego Leszno. Od września 1948 w nadleśnictwach Leszno i Dąbcze koło Leszna pracował na etacie nadleśniczego. Z jego inicjatywy powstała biblioteka łowiecka, a w leśnictwie Karczma Borowa wybudowano strzelnicę myśliwską. Wiesław Szczerbiński zasiadał w Powiatowej Radzie Narodowej, Powiatowej Komisji Leśnej, przewodniczył Powiatowej Komisji Kontroli Społecznej oraz Powiatowej Komisji Rewizyjnej Komunalnej Kasy Oszczędności, pod koniec 1948 wstąpił do Stronnictwa Ludowego. Od lutego 1950 przez rok pracował jako inspektor w Okręgowym Zarządzie Lasów Państwowych w Poznaniu, a następnie do końca lutego 1953 przebywał na bezpłatnym urlopie przygotowując się do podjęcia pracy na uczelni. Od kwietnia 1951 był adiunktem w Katedrze Ogólnej Hodowli Lasu Uniwersytetu Poznańskiego, od 1952 działał w Polskim Towarzystwie Leśnym. 12 maja 1956 po przedstawieniu rozprawy pt.