W 1770 konwent dokonał zamiany swych nieruchomości z władzami miejskimi Przekazał miastu place i domy z wyjątkiem kościoła św. Eliasza w zamian otrzymując kościół św. Krzyża wraz z parafią. Przy kościele wybudowano murowany klasztor. Odtąd w Kownie istniały dwa kościoły karmelitów bosych. Z polecenia władz rosyjskich w 1845 r. obie świątynie karmelitów w Kownie zostały zamknięteO. Benignus Józef Wanat, Zakon Karmelitów Bosych w Polsce, Kraków 1979, s. 533–534.Karmelici Bosi, oficjalna witryna Krakowskiej Prowincji Zakonu Karmelitów Bosych, https://www.karmel.pl/powrot-karmelitow-bosych-do-kowna-na-litwie/..
Działalność fundacyjną Krzysztofa i Anny z Kieżgajło-Zawiszów wobec zakonu karmelitów bosych kontynuował później ich syn Józef Niemirowicz-Szczytt (zm. 1745 w Wilnie), kasztelan mścisławski. Jako dobrodziej zakonu został on pochowany w kościele św. Eliasza w KownieA. Haratym, Szczytt Niemirowicz Józef w: Polski Słownik Biograficzny, Zeszyt 195, 2011, s. 560–561..
Krzysztof Niemirowicz-Szczytt sprawował również mecenat nad studentami Akademii WileńskiejFranciszek Żebrowski, Paradoxa Philosophica..., Wilno 1693..
Rodzina Krzysztof Niemirowicz-Szczytt był trzykrotnie żonaty.