Zdaniem M.Derwicha Opactwo świętokrzyskie raczej otrzymało niż kupiło swoją część Niedźwiady od Michowskich herbu Rawa, z którymi utrzymywało ożywione kontakty. Nastąpiło to jednak najpewniej dopiero po 1442 r., ponieważ Niedźwiady brak zarówno w dokumentach z 1427 r. wyliczającym posiadłości ziemskie klasztoru na Lubelszczyźnie przy okazji ich przekazania na uposażenie stołu konwentu, jak i w dok. z 1442 r., gdy dobra opactwa wymieniono, przenosząc je na prawo średzkie. Ponieważ część klasztorna posiadała karczmy, można ją identyfikować z Niedźwiadą (całą lub częścią) kupioną w 1441 r. przez Piotra z Wrzelowa (Wrzelów należał do Jackowskich, jednej z rodzin Rawiczów-Michowskich). W 1468 r. dziedzicem Łazisk był już Jan, zapewne syn Piotra. Zdaje się, że opactwo świętokrzyskie uzyskało część Niedźwiady niedługo przed 1468 r.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niedźwiada Duża Kategoria:Kalendaria dóbr ziemskich klasztoru łysogórskiego