Podgębie ma owłosiony przód i wykształcony brakon. Okolicę gularną wygranicza od dolnej wargi szew.
Przedtułów jest niemal tak długi jak śródtułów i zatułów mierzone razem. Zwykle krótkie szczecinki pierzaste wyrastają na przednich krawędziach śródplecza i zaplecza. Pleuryty tułowia są wąskie i opatrzone szeregiem szczecinek. Spód tułowia jest słabiej zesklerotyzowany niż wierzch, czasem zupełnie pozbawiony sternitów. W przednio-bocznych częściach śródtułowia leży para okrągławych przetchlinek. Odnóża są krótkie, zbudowane z pięciu członów, każdy ze szczecinkami.
Odwłok zwęża się od nasady do wierzchołka. Segmenty od pierwszego do ósmego cechują się obecnością przetchlinek w częściach przednio-bocznych, obecnością szeregu pierzastych szczecinek na przedzie części grzbietowych oraz obecnością silnego punktowania i szczecinek na powierzchniach spodnich. Dwa pierwsze segmenty mają wzdłużne, punktowane pleury, a segmenty od piątego do ósmego mają tergity zlane ze sternitami i w związku z tym pleur jest na nich brak. Trzeci i czwarty segment może mieć pleury lub nie, ale na trzecim w przypadku braku pleur zachowany jest przynajmniej szew tergosternalny. Wydłużony, spłaszczony, półowalny segment dziewiąty również ma tergit zlany ze sternitem.