Lutrochus – rodzaj chrząszczy z rodziny Lutrochidae. Obejmuje 21 opisanych gatunków. Zamieszkują Amerykę Centralną i Południową. Przechodzą rozwój w gnijącym drewnie zanurzonym w bystrych wodach strumieni i potoków.
Morfologia Chrząszcze o ciele długości od 4 do 6,6 mm i szerokości od 2,1 do 3,6 mm, w zarysie szeroko-jajowatym do nieco klinowatego. Oskórek jest rudobrązowy do czarnego i niemal wszędzie gęsto owłosiony i porośnięty szczecinkami.
Głowa jest hipognatyczna, częściowo wycofana w przedtułów i nie w pełni widoczna od góry, szeroko zaokrąglona, w przeciwieństwie do tej u podobnego Berotrochus pozbawiona dwóch łatek pomarszczonego oskórka na potylicy. Oczy są okrągławe, niewystające do nieznacznie wyłupiastych, między omatidiami porośnięte krótkimi, złocistymi szczecinkami. Poniżej oczu leżą rowki do chowania czułków. Same czułki są złocisto owłosione i nie sięgają ku tyłowi dalej niż do połowy przedplecza. Wygraniczony od czoła niewyraźnym szwem nadustek cechuje się prostą, porośniętą szczecinkami krawędzią przednią. Na wardze górnej brak pośrodkowego, poprzecznego szeregu szczecinek. Duże, tęgie, sierpowate żuwaczki mają trzy wyraźne zęby na szczycie. Ostatni, czwarty człon głaszczków szczękowych jest spłaszczony, u szczytu mocno rozszerzony, zaokrąglony do trójkątnego.