10 rodzajów spośród nich to endemity krainy neotropikalnej, 3 rodzaje są endemiczne dla Madagaskaru, a po 2 dla subkontynentu indyjskiego i Seszeli. Hemipeplinae występują w strefie tropikalnej i subtropikalnej. Mycterinae są kosmopolityczne, ale najliczniej reprezentowane w strefach umiarkowanych półkuli północnej i południowej, przy czym kilka gatunków znanych jest z krainy orientalnej. Jedynym palearktycznym przedstawicielem całej rodziny jest rodzaj niryjek (Mycterus). W Europie reprezentują go 3 gatunki, z czego w Polsce tylko jeden, Mycterus curculionides, który to wpisany został na Czerwoną listę zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce jako narażony na wyginięcie. W nearktycznej Ameryce Północnej występuje 12 gatunków z 3 rodzajów.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1843 roku przez Lorenza Okena pod nazwą Mycteriden. W przeszłości umieszczany bywał jako podrodzina w obrębie śniadkowatych, rozmiazgowatych (Phytidae) i trąbików (Salpingidae), przy czym Hemipeplinae umieszczano wśród zgniotkowatych, a nawet wynoszono do rangi odrębnej rodziny. Współczesna klasyfikacja traktująca Mycteridae jako rodzinę z trzema podrodzinami ugruntowana została przez pracę Johna F.