Odnosił również sukcesy w sporcie akademickim. Zwyciężył w sztafecie 4 × 100 metrów na uniwersjadzie w 1961 w Sofii, a w biegu na 200 metrów na uniwersjadzie w 1963 w Porto Alegre i na uniwersjadzie w 1965 w Budapeszcie. Zdobył również srebrny medal w biegu na 100 metrów w 1963 i w sztafecie 4 × 100 metrów w 1965.

Był mistrzem ZSRR w biegu na 100 metrów w latach 1955-1963 i 1966, w biegu na 200 metrów w 1960, 1961 i 1963, a także w biegu na 200 metrów przez płotki w 1963 i 1967. Był również halowym mistrzem ZSRR w biegu na 100 metrów w 1964.

Był rekordzistą ZSRR w biegu na 100 metrów z czasem 10,2 s, osiągniętym 14 października 1962 w Taszkencie, a także wielokrotnym rekordzistą w sztafecie 4 × 100 metrów do wyniku 39,2 s (2 października 1965 w Paryżu).

Później pracował jako trener, m.in. reprezentacji ZSRR (1982-1988) i Malezji (1992-2003). Jest profesorem nauk o kulturze fizycznej. Jest autorem książki Спринтерский бег (Bieg sprinterski).

Przypisy

Bibliografia