Floriana oraz magistra Jakuba z Szadka, kanonika sandomierskiego, wydaje ostateczny wyrok w sporze między opatem i konwentem świętokrzyskim a magistrem Bartłomiejem plebanem Modliborzyc o drogę w Modliborzycach pleban ma wytyczyć sobie nową drogę łączącą jego posiadłości (tej samej długości co stara, którą musi porzucić), przechodzącą z lewej strony jego dworu, idąc z Opatowa do Szydłowa, ma też, wynagradzając ustępstwo konwentu, gościć przybywających do Modliborzyc zakonników dwoma posiłkami. 1454 – papież Mikołaj V poleca archidiakonowi krakowskiemu i kantorowi sandomierskiemu przywrócić wszystkie posiadłości i dochody kościoła w Modliborzycach rozdane bezprawnie przez poprzedników obecnego plebana Bartłomieja z Opatowa (ib. 1853; 1468 (!)2 – opat i konwent klasztoru świętokrzyskiego zawierają ugodę z Goliskim w sprawie prawa patronatu nad kościołem parafialnym w Modliborzycach. 1468-78 – plebanem był Jan Bostowski. 1470-80 – murowany kościół parafialny ś. Benedykta, zbudowany z kamienia staraniem plebana magistra Bartłomieja z Opatowa, którego jedynym kollatorem i patronem są opat i konwent klasztoru świętokrzyskiego, ale część praw patronatu należy do dziedzica Gołoszyc. Pleban posiadał w Modliborzycach 1 karczmę z rolą, ale zamienił ją na klasztorne łożysko rzeki (alveum) i łąki dla zbudowania stawu rybnego, ma też role na folwarku o obszarze do 3 łan, 1 rolę we wsi Piskrzyn oraz trzy łąki