thumb|Szkatułka z Auzon, część znajdująca się w British Museum thumb|Szkatułka z Auzon, część znajdująca się we Florencji Szkatułka z Auzon lub Szkatułka Franksa – wykonana z kości wieloryba skrzynka na klejnoty lub relikwie, wyrzeźbiona około 700 roku w Northumbrii.
Zabytek jest obecnie podzielony na dwie przechowywane w Londynie i Florencji części, a jego dzieje są nieznane. Trzy ściany oraz pokrywę szkatułki odnalazł w połowie XIX wieku we Francji sir Augustus Franks; stanowiły one wówczas własność rodziny mieszkającej w Auzon. W 1867 roku Franks podarował swoje znalezisko British Museum. Panel z czwartą ścianką znaleziono natomiast w 1890 roku w zbiorach florenckiego Palazzo del Bargello.
Szkatuła ma wymiary 22,9×19 cm oraz 10,9 cm wysokości. Srebrne zawiasy oraz część pokrywy zaginęły. Jej powierzchnia pokryta jest reliefami przedstawiającymi sceny zaczerpnięte z tradycji germańskiej, rzymskiej i żydowsko-chrześcijańskiej, a także napisami w języku staroangielskim (pismem runicznym) i po łacinie (alfabetem łacińskim). Scenka na ściance frontowej przedstawia pokłon Trzech Króli (podpisanych mægi „magowie”) oraz znaną z Eddy opowieść o Wölundzie.