Pismo (dukt) Zauważa się brak wpływu gotyku na pismo z dyplomu „poznańskiego” i „gnieźnieńskiego I”. O cechach romańskich świadczą zaś zaokrąglone laseczki przy literach i, u, m, n, brzuszki przy b i h, oraz dolne zakończenia liter l i t. W obydwóch dokumentach dostrzeżono także podobieństwa w piśmie liter: h, M, B, P. Drobne różnice, aczkolwiek prawie niezauważalne, zaobserwowano w literach A i g. Ponadto pismo w egzemplarzu poznańskim „jest grubsze i większe”. Natomiast w dokumencie „gnieźnieńskim II” oraz w dopisku, jak zaznaczono, występują gotyckie załamania liter, bowiem załamania laseczek przy i, t, m, n są ostre. Cechą wspólną wszystkich trzech egzemplarzy, która wyróżnia je spośród innych dokumentów dwunastowiecznych, jest zaczynanie górnych laseczek w literach s, l, h, oraz często w d i b od szeregu pionowych pętelek równoległych do linii pisma. Karol Maleczyński wysunął tezę o wpływie leodyjskiej szkoły pisarskiej na zapis w dokumencie. Na poparcie swojej tezy wskazał na związki Polski z Leodium w wieku dwunastym oraz podkreśla charakterystyczny kształt A, a także „wężowate formy dolnych laseczek przy p i r”, bardzo typowe dla dokumentów biskupów leodyjskich.