W 2010 współtworzył partię Unia Polityki Realnej – Wolność i Praworządność (od 2011 działającą jako Kongres Nowej Prawicy), gdzie objął funkcję szefa rady sygnatariuszy.

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 jako lider listy tej partii w okręgu warszawskim zdobył 20 538 głosów, co zapewniło mu miejsce w Parlamencie Europejskim. Mandat europosła wykonywał do końca kadencji w 2019.

5 stycznia 2015 został wybrany na nowego prezesa Kongresu Nowej Prawicy. W czerwcu tego samego roku został w PE wiceprzewodniczącym nowo powołanej frakcji Europa Narodów i Wolności. 28 stycznia 2017 ustąpił z funkcji prezesa KNP. W 2019 związał się z powołaną przez działaczy Kongresu Nowej Prawicy partią PolExit. W tym samym roku nie ubiegał się o reelekcję do Europarlamentu.

W 2020 wyróżniony przez Fundację Akademia Patriotów Nagrodą im. Fryderyka Bastiata.

Pochowany na cmentarzu parafialnym w Pomieczynie.

Życie prywatne Był żonaty, miał syna.

Przypisy

Kategoria:Członkowie Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Politycy związani z Gdańskiem Kategoria:Prezesi Kongresu Nowej Prawicy Kategoria:Politycy Unii Polityki Realnej Kategoria:Polscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji Kategoria:Uczestnicy wydarzeń Sierpnia 1980 Kategoria:Urodzeni w 1951 Kategoria:Zmarli w 2020