Najlepiej zachowane obiekty pochodzą z III w. n.e. Przedstawiają portrety osób zapewne bliskich właścicielowi miniatury, być może przodków. Brzegi tych szkieł bywały dokładnie wycięte i szlifowane. Mogły być oprawiane, aby można je było nosić jak medaliony. Według Davida Whithehousa szkła z tej grupy nie były fragmentami szklanych naczyń, lecz unikalnym artystycznym portretem na szkle. Niektóre miniatury uważane są za jedne z najlepszych okazów antycznego malowanego portretu.
Z Aleksandrii z III-V w. pochodzą: portret greckiej rodziny z Santa Giulia Museo della città w Brescii, nazwany błędnie portretem Galli Placydii, wyraziście malowany, cieniowany brązem i bielą i opatrzony koptyjskim napisem, oraz cieniowany, monochromatyczny, na złotym płatku z podkładem z ciemnoniebieskiego szkła, portret niejakiego Gennadiosa w kolekcji Metropolitan Museum of Art. thumb|Portret Gennadiosa, Aleksandria III wiek, złote szkło, Metropolitan Museum of Art Z roku około 270 pochodzi portret rodziny (o średnicy 6,7 cm), przechowywany w kolekcji muzeum Watykańskiego. Na wyrazistym rysunku przedstawiono krótko ostrzyżonego mężczyznę w todze z szeroką contabulatio, oraz jego żonę w ciemnej tunice i eleganckim płaszczyku wraz z uśmiechniętym chłopcem w spiętej guzem chlamidzie.