– japoński mistrz zen szkoły rinzai, znany z wielkiej erudycji. Imię pośmiertne Shōichi Kokushi (聖一國師).
Życiorys Okres początkowy Urodził się w ówczesnej prowincji Suruga (dziś centralna część prefektury Shizuoka. W wieku pięciu lat wszedł na górę Kunō, a w wieku lat ośmiu rozpoczął studiować buddyzm pod kierunkiem mnicha szkoły tendai, Gyōbena. Studiował także wczesne teksty buddyjskie, łącznie z tak podstawowymi, jak Abhidharmakośa (jap. Kusharon). Gdy miał lat osiemnaście wkroczył w monastyczne życie dzięki ceremonii tonsurowej w głównym klasztorze szkoły tendai Onjō-ji (znanym także jako Mii-dera). Nieco później został zaordynowany jako mnich w klasztorze Tōdai w Narze. Po ordynacji spędził trzy lata w Kioto, studiując konfucjanizm. Następnie powrócił na jakiś czas do Onjō-ji, a stamtąd udał się do klasztoru Chōraku, w którym zapoznał się z mieszanymi naukami łączącymi tendai z zenem pod kierunkiem Eichō, uczniem Eisaia MyōanaHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 24