Znane są tylko trzy daty związane z jego funkcją opata Eihei-ji. Opatem został tuż przed 1287 rokiem, bowiem zachował się list z tego roku napisany przez Hatano Tokimitsu, który tytułuje go opatem. W 1292 roku Gien wprowadził Keizana Jōkina w ceremonie ordynacyjne wskazań. Prowadzenie przez niego klasztoru musiało się zakończyć przed 1314 rokiem, bowiem w tym roku został zastąpiony przez GiunaWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Medieval Japan. Str. 62.
Historycy okresu Edo uważali, że w 1297 roku ogień strawił część klasztoru, a wysiłki odbudowania zniszczonych budynków nie powiodły się, głównie z powodu patrona klasztoru Hatano, który wycofał swoje wsparcie. Wkrótce wielu mnichów opuściło klasztor, a w kilka lat później sam Gien opuścił klasztor i zamieszkał w pobliskiej pustelniHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: History, Japan. Str. 136. Tymczasem współczesne badania wykazały, że okres piastowania stanowiska opata przez Giena wcale nie był okresem upadku klasztoru. Nie uległ on także pożarowi, a rodzina Hatano regularnie dotowała klasztor. Również Gien nie udał się do pustelni, gdyż Hatanowie czekali z dotacją do roku 1314, kiedy to Gien prawdopodobnie zmarł. Potem zaczęli inwestować w nowego opata. Wsparcie klasztoru trwało do 1437 roku, kiedy to rodzina Hatano została zmieciona przez siły Asakury Takakagi (1428–1481)William M.