W połowie XV w. dziesięcina należy do plebana Jaroszyna. 1470–80 dziesięcina snopowa z całej wsi wartości do 11 grzywien należy do plebana Jaroszyna (Długosz L.B. II 563-4). Z 11 łanów kmiecych dziesięcinę snopową wartości do 8 grzywien dowożą klasztorowi świętokrzyskiemu, z folwarku dziesięcinę pobiera pleban (Długosz L.B. III 246); 1529 – dziesięcina snopowa wartości 6 grzywien należy do stołu konwentu świętokrzyskiego, z folwarku dziesięcina snopowa wart. 2,5 grzywny należy do kaplicy we Włostowicach, filii kościoła w Jaroszynie. 1622 – do 1769 płacona jest wspólnie ze Skowieszynem. 1676 – ma miejsce erekcja parafii we Włostowicach, po której jej pleban zagarnia dziesięciny z ról wyznaczonych na jej uposażenie, która winna należeć do klasztoru świętokrzyskiego. Proces w tej sprawie ciągnie się wiele lat. 1680 wyrok nuncjatury przyznaje sporną dziesięcinę z ról plebana Włostowic opactwu świętokrzyskiemu. 1702 – pleban Włostowic zobowiązał się odprawiać na rzecz klasztoru 30 mszy w zamian za przypadającą nań dziesięcinę. 1718 i 1723 – biskup krakowski przysądza klasztorowi świętokrzyskiemu dziesięcinę ze spornych gruntów. 1730 – pleban Włostowic Jakub Czerniakowski uzyskuje korzystne dla siebie wyroki biskupa i nuncjusz. 1743 – klasztor świętokrzyski odwołuje się do SA, która w 1746 r.