W 1888 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego oraz został na dwa lata dziekanem Wydziału Chemicznego, od 1895 przez rok był rektorem lwowskiej Szkoły Politechnicznej. Równocześnie od 1883 do 1891 kierował pracami doświadczalnej stacji naftowej, a pomiędzy 1891 a 1896 wykładał chemiczną technologię drewna w Krajowej Szkole Gospodarstwa Lasowego. W 1909 ponownie został wybrany na rektora Szkoły Politechnicznej i pełnił tę funkcję przez rok.
Aktywność naukowa Bronisław Pawlewski był naukowcem o wszechstronnych zainteresowaniach, poza chemią organiczną i nieorganiczną oraz dziedzinami gospodarki z nich wynikającymi tj. garbarstwo, chemiczna przeróbka drewna swoje zainteresowania kierował również na przemysł farmaceutyczny, górnictwo, geologię oraz przetwórstwo spożywcze m.in. piwowarstwo. Był pionierem badań krytycznych, w 1882 opracował wzór pozwalający opisać zależność temperatury krytycznej od składu procentowego roztworu. Przeprowadził badania nad rudami cynkowo-ołowianymi, których złoża znajdowały się w Truskawcu oraz wodami mineralnymi w Busku, a także kaolinami i torfami galicyjskimi oraz formacjami solnymi w Bochni. Interesowała go również chemia fizyczna, przedmiotami badań prowadzonych w tym zakresie były roztwory i barwniki oraz zależność barwy związku chemicznego od jego budowy.