Wkrótce po tych wydarzeniach, w roku 1287, Gikai opuścił ponownie Eihei-ji.
Opat Daijō-ji Przy pomocy swojego przyjaciela Chōkaia, także ucznia ze szkoły Darumy, Gikai wprowadził się w 1292 roku do klasztoru szkoły shingon Daijō w Kaga (dystrykcie Ishikawy). Dzięki swoim dobrym relacjom ze szkołą shingon, udało mu się przekształcić ten klasztor w miejsce praktyki zen, chociaż z pewnymi elementami praktyk shingon. W 1293 roku klasztor został poświęcony, a po tym jak Chōkei zrezygnował z funkcji "opata założyciela" (jap. kaisan) i przyjął tytuł "patrona założyciela" (jap. kaiki) Gikai stał się jego oficjalnym opatem. Pomimo tego tytułu, prawdziwym patronem klasztoru był Togashi Iehisa (zm. 1329), głowa jednego odgałęzienia rodu FujiwaraWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Medieval Japan, s. 63, 64.
Pierwszym z mnichów, którzy dołączyli do Gikaia w Daijō-ji, był Keizan Jōkin, który szybko objął stanowisko kierownika budynku mnichów (jap. shuso). W 1294 roku do klasztoru przybył Meihō Sotetsu (1277-1350). W rok później dołączył do nich Gasan Jōseki (1276-1366)William M. Bodiford. Sōtō Zen in Medieval Japan, s. 64.