1592 – Jan Machowski z Machowa podkomorzy sandomierski powtarza akt komornika granicznego powiatu radomskiego Jerzego Piaseckiego z tego roku odnawiający granice miasta królewskiego Solec oraz wsi: Boiska, należącej do klasztoru świętokrzyskiego, i Białobrzegi Jana Zielińskiego. Wiodą one od narożnicy między Boiskami, Białobrzegami i miastem Solec wzdłuż 9 kopców i 4 znaków krzyża na drzewach przez bór „Brins” ponad oranym łęgiem, drogą z Boisk do Świesielic, wzdłuż 2 kopców i 3 znaków krzyża do nowo wykarczowanej roli, gdzie usypano nowy kopiec, dalej wzdłuż 9 kopców do drogi publicznej z Solca do Janowca, gdzie poddani z Białobrzegów oskarżeni zostali o zniszczenie granic klasztornych. Za nią 4 kopce wiodą do rowu Zimny Dół i do Wisły (Istula), dawniej znanej jako Przeria (Przyrya), która stanowi granicę między królewską wsią Jarnołtowice należącą do tenuty soleckiej, a wsiami Goszcza, Braciejowice i Zakrzów klasztoru świętokrzyskiego, tu też umieszczono narożnicę. 1660-4 – Wola Solecka graniczy „po jednej stronie od kopanego rowu idąc końcami Baranowa aż do kopców (tu opis przerwany) , także w koniec boru idą oo.