W 1946 zdobył mistrzostwo American League, ale uległ w World Series St. Louis Cardinals 3–4.
W 1947 został menadżerem generalnym Boston Red Sox zastępując Eddiego Collinsa i funkcję tę pełnił do stycznia 1959, kiedy wybrano go na stanowisko prezydenta American League, na którym pozostał do 1973, roku w którym wprowadzono w lidze zasadę wyznaczonego pałkarza. W 1956 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame, a w 1999 wybrano go do Major League Baseball All-Century Team.
+ Nagrody i wyróżnieniaNagroda/wyróżnienieLataŹródło7× All-Star 1933, 1934, 1935, 1937, 1938, 1939, 1941Baseball Hall of Fame od 1956# 4 zastrzeżony przez Boston Red Sox1984
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści Pittsburgh Pirates Kategoria:Baseballiści Washington Senators (1901–1960) Kategoria:Baseballiści Boston Red Sox Kategoria:Menadżerowie Washington Senators (1901–1960) Kategoria:Menadżerowie Boston Red Sox Kategoria:Członkowie Baseball Hall of Fame Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1984 Kategoria:Ludzie urodzeni w San Francisco