W tym okresie rozwijały się takie szkoły jak mantrajana, huayan, jogaczara i chan. Natomiast szkoła tiantai ledwo egzystowała na górze Tiantai w prowincji Zhejiang. Xuanlang zmarł w roku 754, gdy Zhanran miał 43 lata. W następnych latach rozpoczął wędrówkę po Chinach wygłaszając nauki szkoły i po raz pierwszy szkoła ta stała się znana w całych ChinachDaisaku Ikeda. The Flower of Chinese Buddhism. Str. 146.
Gdy jego działalność przyniosła wreszcie pozytywny skutek, Zhanran został wezwany na dwór cesarski przez trzech kolejnych cesarzy: Xuanzonga (玄宗. pan.712-756), Suzonga (肅宗; pan. 756-762) i Daizonga (代宗; pan. 762-779). We wszystkich trzech przypadkach odmówił podając jako przyczynę chorobęByło zapewne kilka innych przyczyn odmowy. Cesarz Xuanzong wspierał taoizm i represjonował buddyzm. W 738 roku (w 26 roku okresu kaiyuan) zaczął sponsorować budowę klasztorów noszących nazwę Kaiyuan we wszystkich prefekturach Chin. Było to robione z myślą uzyskania rządowej kontroli nad społecznościami buddyjskimi. Zaproszenie zostało wystosowane w ostatnich latach panowania cesarza, w momencie, gdyż zaczął okazywać względy szkole zhenyan (mantrajanie).