thumb|Uczestniczki Landjahru (1942) thumb|Uczestniczki Landjahru pod pomnikiem Arminiusza Hermana w Detmoldzie (1942) Landjahr – pozaszkolna służba wychowywania miejskiej młodzieży niemieckiej w III Rzeszy, polegająca na przymusowym roku służby wiejskiej (roku wyszkolenia wiejskiego).
Źródłem tej koncepcji była ideologia Blut und Boden, uformowana na przełomie XIX i XX wieku, głosząca przewagę chłopstwa nad mieszczaństwem; mieszkańcy wsi mieli być ostoją tradycyjnych, niemieckich wartości i być przedstawicielami czystej rasy aryjskiej. Teorię tę przejęli ideolodzy NSDAP, między innymi Heinrich Himmler. Oprócz celów ideologicznych organizacji tej służby przyświecały cele gospodarcze – w ówczesnych Niemczech występowało ogromne zapotrzebowanie na wiejską siłę roboczą wskutek masowej ucieczki mieszkańców wsi do miast.
Początki Po przejęciu władzy w 1933 roku naziści zorganizowali tak zwaną Landhilfe – ochotniczą pracę na wsi. Rok później stała się ona formalnie obowiązkowa jako Landjahr – na mocy pruskiej ustawy z 29 marca 1934 roku do odbycia roku służby wiejskiej zobowiązani byli absolwenci szkół powszechnych obojga płci, mieszkający w ośrodkach miejskich liczących powyżej 25 tysięcy mieszkańców.