Zjada znacznie więcej bezkręgowców niż inni przedstawiciele rodzaju; możliwe nawet, że łapie małe jaszczurki.
Niepłochliwy, na niezamieszkanych atolach pozwala podejść człowiekowi na odległość kilku metrów. Porusza się lotem prostym z płytkimi uderzeniami skrzydeł, niezbyt szybko.
Lęgi Okres lęgowy nie ma ściśle określonych granic, odnotowywano lęgi przez większość roku. Osobniki młodociane obserwowano w lutym i maju, zaś te przechodzące pierzenie z szaty juwenalnej na dorosłą – w lutym, marcu, maju i wrześniu. Gniazdo stanowi platforma wykonana z niestarannie posplatanych gałęzi i fragmentów winorośli, umieszczona na krzewie lub niskim drzewie 0,3–3 m nad ziemią. W zniesieniu pojedyncze, białe jajo.
Status zagrożenia i ochrona Przez IUCN od 1994 roku uznawany za gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened), wcześniej (od roku 1988) uznawany za gatunek niższego ryzyka/najmniejszej troski (LR/lc, Lower Risk/least concern). Liczebność populacji szacowana jest na 2800–5600 dorosłych osobników, a jej trend oceniany jest jako lekko spadkowy. Zagrożenie dla owocożera koralowego na niektórych wyspach stanowią zawleczone drapieżniki, jak szczur śniady (Rattus rattus);