Pułk został przemianowany na 54 pułk piechoty Strzelców Kresowych.
15 maja 1919 w Girancourt oddział załadowany został na transport kolejowy i skierowany do Polski. Po czterech dniach pułk przybył do Różana, a następnie przemaszerował do Aleksandrowa Łódzkiego. W nocy z 23 na 24 czerwca 1919 jednostka skierowana została transportem kolejowym ze Zgierza, przez Lwów do Zadwórzy, by wziąć udział w wojnie polsko-ukraińskiej.
Po powrocie do kraju 26 czerwca 1920 roku został zdemobilizowany. Mimo demobilizacji wziął czynny udział w powstaniu śląskim.
Po powrocie z powstania rozpoczął pracę w Firmie H. Cegielski w Poznaniu a później w firmie W.C.Z. (Wielkopolska Centrala Żelaza Estereich i Kaczmarek).
W 1939 został powołany do Wojska Polskiego, wziął czynny udział w obronie Warszawy, Lublina i Chełma, gdzie dostał się do sowieckiej niewoli. Po wymianie jeńców trafił do niewoli niemieckiej. Z powodu choroby w 1940 roku został z niewoli zwolniony.
W 1940 roku założył wraz z Anną Piątkowiak rodzinę. W związku tym przyszła na świat Aleksandra (7 lipca 1941) ukochana córka Kazimierza. W czasie okupacji pracował w firmie O.D.E.H. w Poznaniu. W latach 1945 – 1947 pracował w W.P.C.Z. w Poznaniu, a od 1947 roku w P.z.P.o.